چشمه

هان !

ای يگانه ی بی همتا

ای روشنايي شيدايي

بشنو

صدای ساده ی قلبم را

زاين تنگنای عصر شکيبايي

زاين گود جای

                  ساکت بی پژواک

زاين ناله های

                 سر زده از افلاک

زاين هم رهان

                  سست تر از خاشاک

عمريست

که دل خسته و دل گيرم

هر لحظه

 در دل خود

تنها

می ميرم و مي ميرم .

باور نمی کنی

تو

  ولی

      حتا

          من

              از جواب سرد تو

              سر مستم

              در پشت

              چار راه نگاه تو

              هان ای هميشه ی رؤيايی !

              در انتظار سبز شدن

              هستم .